RSS

Archives de Tag: Selahattin Demirtas

Turkey’s Choice: From de facto presidential regime to de jure authoritarian regime

Turkey’s Choice: From de facto presidential regime to de jure authoritarian regime

Samim Akgönül

Bridging Europe

 (November 4, 2015) 

8192826

After November polls, Turkey undeniably enters into a new era. This will have an effect on Turkey’s future, its surrounding neighborhood and Europe as well. Besides accusations on electoral frauds and a flagrant unfairness on the campaign side, Turkey’s choice is very different from that of June 7th. During these months, the country counted more than 1000 deaths. ​​

Important feature on this second round is that there were 356,282 more voters (i.e. 56,608,817 in June compared to 56,965,099 in November) and that voter turnout was slightly higher (83,92% in June compared to 84,58% in November). AKP increased its support by 8,54% whereas MHP lost 4,36%.
photo__7_
AKP’s triple strategy

AKP’s political strategy in November polls has paid off. Since June 8, just after the first round, the ruling party defined its new goals that led to such a resounding win:

  1. To keep the power at any cost. Sharing it and/or accepting another party’s influence on the state apparatus (e.g. justice, media) was seen by AKP leadership as an enormous risk due to the tremendous corruption cases looming ahead, coupled with severe accusations on war crimes in Syria and support of ISIL. Thanks to the nationalists of MHP, this strategy was successful as a possible coalition between AKP and MHP could not be reached. Therefore, AKP kept the power even if it had not outright majority;
  2. To develop an ultra-nationalist and ultra-Islamist discourse towards binding nationalist voters. The warlike rhetoric largely contributed to that. Many MHP voters turned to AKP this time, thus pushing MHP out of central Anatolia, its traditional fiefdom;
  3. To nourish a belligerent rhetoric and criminalize HDP as the political branch of PKK. AKP succeeded on that because PKK played very well its role responding to the state violence with violence, creating uncertainty in the West and urging conservative Kurds to come back to AKP.

Surprisingly, AKP achieved to get endorsed by supporters of smaller parties, a fact that unveiled the degree of polarization in the political landscape. Although AKP’s landslide was unexpected for the party itself and its political opponents, this broad support might finally be poisonous for AKP due to the following reasons:

Publicités
 
Poster un commentaire

Publié par le novembre 5, 2015 dans Media, News

 

Étiquettes : , , , , , , , ,

Législatives en Turquie: le parti kurde, rempart contre le pouvoir absolu d’Erdogan?

Législatives en Turquie: le parti kurde, rempart contre le pouvoir absolu d’Erdogan?

 

L’Express, 05.06.2015

 

Capture d’écran 2015-06-06 à 16.46.14

Gratifié d’environ 10% des intentions de vote à l’occasion des législatives de dimanche en Turquie, le parti kurde HDP, ancré à gauche et défenseur des droits des autres minorités, pourrait devenir le faiseur de roi de la prochaine Assemblée.

Le parti kurde fait un pari risqué. S’il passe la barre des 10% dimanche, à l’occasion des élections législatives en Turquie, le Parti démocratique du peuple (HDP) pourrait faire obstacle à l’ambition du Premier ministre, Recep Tayyip Erdogan de perpétuer son règne de plus en plus autoritaire sur le pays.

Le HDP est promis à la quatrième place du scrutin avec environ 10% des voix, selon les derniers sondages, loin derrière la formation au pouvoir, le Parti de la justice et du développement (AKP, autour de 42%) et ses deux principaux concurrents, le Parti républicain du peuple (CHP, kémaliste, 26%) et le MHP (nationaliste, 18%).

Le passage du seuil de 10% priverait l’AKP de la majorité qualifiée

Si le HDP dépasse, même d’une seule voix, la barre des 10%, imposée aux partis pour entrer au Parlement, il obtiendrait une cinquantaine de sièges et pourrait priver l’AKP de la majorité qualifiée de 330 sièges sur 550. Ce qui lui permettrait d’empêcher la réforme de la Constitution destinée à renforcer le pouvoir présidentiel souhaitée par Erdogan, pour laquelle cette majorité est indispensable.

Si en revanche, le parti kurde reste sous la barre des 10%, la loi électorale prévoit que les sièges équivalents soient attribués au vainqueur des élection –l’AKP. « Ce système a été mis en place au début des années 1980 par la dictature militaire pour barrer la route aux islamistes et aux Kurdes », explique à L’Express le chercheur Samim Akgönül. Depuis lors, les grands partis ont fustigé ce système… et oublié de le modifier une fois arrivés au pouvoir.

Jusqu’à présent, les candidats kurdes se présentaient comme candidats indépendants et formaient un groupe une fois élus –une trentaine dans le parlement sortant. « En choisissant, pour la première fois, de présenter une liste, le HDP espère doubler le nombre de ses députés, ne plus apparaître comme un parti kurde, en surfant notamment sur l’esprit de Gezi, (le mouvement de contestation de l’été 2013), mais surtout mettre le pouvoir devant ses contradictions, complète Samim Akgönül. S’il dépasse ce seuil, il montre l’absurdité de la loi électorale; s’il reste juste en dessous et que les candidats représentant près de 10% des suffrages ne peuvent pas siéger, il met en relief son caractère anti-démocratique ».

LIRE L’ARTICLE

 
Poster un commentaire

Publié par le juin 6, 2015 dans Media

 

Étiquettes : , , , , ,

Turquie : HDP, le Syriza turc, pourrait créer la surprise aux législatives

Turquie : HDP, le Syriza turc, pourrait créer la surprise aux législatives

Par Pierre Magnan | Publié le 05/06/2015

FRANCETV INFO

 

Capture d’écran 2015-06-05 à 15.38.55

Aux législatives turques du 7 juin 2015, un nouveau parti sort du lot, le HDP, né d’un ancien parti pro-kurde. Le Parti démocratique des peuples (HDP) est une sorte de Syriza à la mode turque dépassant les anciens clivages de la vie politique locale. Il se veut représentant de toute la société, et notamment de ses minorités sociales, religieuses, ethniques et même sexuelles.

«L’un des enjeux des élections législatives est de savoir si le Parti démocratique des peuples (HDP) dépassera le seuil électoral des 10 % ou non», affirme le politologue Ahmet Insel qui précise qu’en franchissant cette barre, le HDP priverait l’AKP d’Erdogan d’un grand nombre de sièges. Le HDP est né d’un parti kurde, mais a élargi son discours et ses ambitions politiques. Il entend rassembler «des voix de l’est et de l’ouest du pays», note, dans Le Figaro, Samin Akgönül, chercheur au CNRS spécialiste de la Turquie.

Démocratie directe, réformes sociales, égalité des droits, autonomie locale, justice, écologie, tels sont les slogans de ce parti qui a réussi à s’imposer sur la scène politique turque. «A l’opposé de l’ultralibéralisme et de l’islamisme de l’AKP, mais aussi à l’opposé du nationalisme, point commun de tous les partis politiques en jeu», précise Samim Akgönül.

A sa tête, Selehattin Demirtas a obtenu 9% des voix lors de la présidentielle de 2014. Il a sorti son parti de la seule revendication kurde. Avec son physique qui n’est pas sans rappeler celui du premier ministre grec Alexis Tsipras, Selehattin Demirtas, 42 ans, a réussi à incarner le parti et son discours qui s’adresse à tous les habitants du pays, dépassant très largement la question kurde. Résultat, le parti a parmi ses candidats des Kurdes, des Arméniens, des alévis, une yazidie ou un homosexuel… Pas étonnant du coup que le HDP ait reçu de nombreux soutiens, allant de partis d’extrème-gauche à des communautés kurdes conservatrices.

LIRE L’ARTICLE

 
Poster un commentaire

Publié par le juin 5, 2015 dans Media

 

Étiquettes : , , , , , ,

L’élection présidentielle, les Kurdes et l’avenir de la démocratie en Turquie

L’élection présidentielle, les Kurdes et l’avenir de la démocratie en Turquie

 

Orient XXI > Magazine > Samim Akgönül > 8 août 2014
arton653-resp560

La première élection présidentielle de Turquie au suffrage universel, dont le premier tour aura lieu le 10 août, fonctionne comme papier de tournesol, cet outil des chimistes qui révèle les substances basiques ou acides. Les démons séculaires de la Turquie réapparaissent, s’aiguisent, s’affublent de nouveaux habits. Il y a particulièrement deux fractures dans les fondations de cette société. La première est religieuse, entre musulmans et non-musulmans, entre sunnites et alévis, entre islamistes et séculiers.

La deuxième est ethnique, entre Turcs et Kurdes. Ces derniers forment la plus grande minorité ethnolinguistique du pays, autochtone qui plus est, contrairement à d’autres composantes musulmanes du pays comme les réfugiés du XIXè siècle des Balkans et du Caucase. Inutile de dire que la communauté kurde n’est pas reconnue comme une minorité, ni ne possède des droits spécifiques.

LIRE LA SUITE

 
Poster un commentaire

Publié par le août 8, 2014 dans Media

 

Étiquettes : , , , , , ,

Neden Selocan ?

Neden Selocan ?

Samim Akgönül

demirtas_4704jpg_h971

Benim, Selahattin Demirtaş’ın Cumhurbaşkanlığı adaylığını desteklemem tamamen şahsi ve bencil sebeplerden. Bu son derece öznel nedenleri okumaya sabrı ve ilgisi olanlar için ama daha da önemlisi kendi hafızama not düşmek için yazıyorum. Ki daha sonra neden ben bu politikacıyı desteklemiştim diye kendi kendime sorarsam ya da bir gün kendime kızarsam, bunları okuyup kendimi kendime affettirebileyim diye.

  • Uzun yıllardır “çoğul aidiyet” kavramı üzerine yazıyorum. Savunduğum duruş belli. Hepimizin aynı anda ya da değişik zamanlarda, inşa edilmiş aidiyetleri var. Bunları birer silah ya da birer kalkan gibi kullanıyoruz. Amin Maalouf “kimliğim ezilen yanımdır” demiş. Ben de diyorum ki Türkiye’de 19yy mirası bir “kimlik enflasyonu” var. Fransa’daki yazılarımda bir çok kere ezilen Müslüman azınlıkları savunurken “Müslümanlar sadece Müslüman değiller” yazmışlığım vardır. Şimdi genç bir adam çıkıp diyor ki “A” kimliğinden olanlara “Bana “A” olduğum için oy vermeyin. İstemiyorum. Eğer “A” olmamın dışında hiçbir meziyetimi göremiyorsanız oyunuz sizin olsun.” Ve “B” kimliğinden olanlara diyor ki “Bana sadece “A” olduğum için oy vermiyorsanız haksızlık edersiniz. Bakın ben başka şeyler deyim aynı zamanda”. Şimdi efendim, ben Selahattin Demirtaş’ın danışmanı değilim, tanışmıyorum kendisiyle. Oturup, vakit ayırıp benim çoğul aidiyet üzerine yazılarımı okuduğunu, ya da beni herhangi bir yerde dinlemiş olduğunu hiç sanmıyorum. Ama benim bunca yıldır söylediklerimi, savunduklarımı, OY KAYBETME PAHASINA, hem de herkesin çılgınlar gibi “kimliğim de kimliğim” diye bağırdığı bir ortamda, bu kadar yalın bir şekilde dile getirebilmesi, haliyle bir yakınlık duygusu yaratıyor. Fransızlar kimsenin dinlemediği, duymak istemediği konuşmalara “Kemana işemek” derler. Ben uzun zaman kemana işediğimi düşündüm. İlk defa “acaba?” diyorum.
  • Gene uzun yılladır, kimlik konusunda bir teori geliştirdim. “3 B” teorisi[1]. Bu Teoride “aidiyet” ile “davranış”ı birbirinden ayırmaya çalıştım. Sevgili dostum ve meslektaşım Besim Dellaloğlu’ndan esinlenerek dedim ki “Kimlik kişiliğe rağmen dışarının zoruyla inşa edilir. Kişilik ise kimliğe rağmen içeriden”. Şimdi genç bir adam diyor ki ben kendimi “A” grubunun “a” alt grubundan hissediyorum ama bu bir kültürel kimliktir. Kanla, DNA ile bir alakası yoktur. Bu “A” grubu “ezilen altı” bir gruptu o yüzden de kendine odaklıydı. Bugün diğer ezilenlerle eşit seviyeye geldi. Artık kimlikten bağımsız kişilik, aidiyetten bağımsız davranış ve söylem üretmek gerek. Diğer ezilenleri savunmak gerek. E haliye insan entelektüel bir yakınlık hissediyor.

 

  • Özellikle Radikal’de[2], ama T24’de de[3] Kürt sorununa çözümün bütün Türkiye’de uygulanacak acil bir desantralizasyondan geçtiğini ve bu yerelleşmenin bölünmeyi getirmeyeceğini tam aksine bölünmeyi engelleyecek tek çözüm olduğunu uzun uzun yazdım. Örnekler verdim. Çok fazla şey söyledim. Gereksizmiş.   Genç bir adam tek bir metaforla, “Nar” örneği ile, her şeyi açıklıyor. Diyor ki narın kabuğu sert ve sağlamdır zira içindeki tanecikler eşit boyda, birbirlerine yapışık, birbirleriyle sürekli etkileşim halindedirler. Türkiye artık Merkeze, tek adama, Başganlara, Başbuğlara, Seroklara bol geliyor. Mikrootoriterlikle artık insanları mutlu kılmanın imkanı ihtimali yok. Bana diyor bu genç adam, lider olup sizin için bir şeyler yapayım diye oy vermeyin. Ancak siz de benimle gelecekseniz, siz de kendi hayatınız, biotopos’unuz için karar vermek istiyorsanız oy verin. Beni seçmeyin, kendinizi seçin. Doğal olarak insan “Yahu ben de böyle düşünüyorum” diyor.
  • Türkiye’de neden hiçbir “ana akım” siyasal parti ekolojiyi ciddiye almıyor? Kimlik meseleleri 19. yy’ın meseleleri. Yarın, belki yarından da yakın, HAYAT meselemiz olacak. Suyumuz bitiyor, doğamız bitiyor, enerjimiz bitiyor, biten enerjiyi devamlı bir vahşi kalkınmacılık yüzünden artırmak için gene suyumuzu, gene doğamızı kendi ellerimizle bitiriyoruz. Şehirlerimiz bitiyor, kırsallarımız bitiyor. Ve bir genç adam çıkıp, “Kürdüm de Kürdüm” diyeceği yerde “Ekoloji, benim lisede oynadığım folklor değildir. Hayat meselesidir” HES’lere karşı çıkıyor, betonlaşmaya karşı çıkıyor, bütün dünyanın yavaş yavaş terk ettiği Nükleere karşı çıkıyor. Betonarme kalkınmayı sorguluyor… Bisiklete biniyor. Efendim, bisiklete binen, hem de seçim propagandası olarak değil, gerçekten binen bir nesle aşina olmanın zamanı gelmedi mi ?
  • Aynı genç adam, “Maço toplumdur, feodal toplumdur, ataerkil toplumdur” laflarına nazire yapar gibi. Kadınlar diyor, gençler diyor, cinsel kimlikler diyor, trans-bireyler diyor. Ve hiç AMA HİÇ eğreti durmuyor ağzında. “Afedersiniz”li cümlelerin at koşturduğu bir siyasal dilin tam göbeğinde “ben Ermeniyim diyor” Demirtaş Türk’tür, Demirtaş Ermeni’dir, Demirtaş Alevi’dir, Demirtaş Sünni’dir, Roboski’de katledilendir, Soma’da vahşice öldürülendir Şimdi efendim bu genç adam Cumhurbaşkanı adayı, herhangi bir hümanist aktivist değil. Bunları söylerken de toplumu dönüştürüyor. Kendi fark etmese de, toplum fark etmese de dönüştürüyor. Haliyle bendeniz de nispeten genç olduğumdan bu dönüşümü kendi gözlerimle görebileceğim umuduna kapılıyorum.
  • Ha, bir de ironi yapıyor ki içimden bir ses kendisine “Başgan” değil de “Selocan” diyerek içselleştirenlere hiç de kızmayacağını söylüyor. Ayakkabıları çalınınca da çocuklarla objektife gülümsemekten imtina etmeyen bir insan, “Selocan”a kızmaz. Hele kendisi bağlamadan başka bir şey çalmıyorsa.
  • Ailesi benimkine benziyor, yaşamı benimkine benziyor, konuşması benimkine benziyor. Bir kerecik de kendime oy vereyim diyorum. Ama kendimi savunmak için değil “ötekileri” savunmak için.

[1] http://t24.com.tr/haber/turkiyede-din-3-b-teorisi-ve-akp,244904

[2]http://www.radikal.com.tr/politika/samim_akgonul_yazdi_kurt_sorununa_somut_cozum_onerileri-1006317

[3] http://t24.com.tr/haber/yeni-turkiye-icin-3-esin-kaynagi,225419

 
Poster un commentaire

Publié par le août 7, 2014 dans News

 

Étiquettes : ,

Selahattin Demirtaş Kadıköy Mitingi

3 Agustos 2014 tarihinde, HDP Cumhurbaşkanı adayı Selahattin Demirtaş’ın Kadiköy Mitingine gitme fırsatını buldum. Mümkün olduğu kadar objektif ve eleştirel izlenimlerim şunlardır.

Fotoğraf4620

 

  1. Miting alanı gayet coşkulu idi. Daha önce Selhattin Demirtaş’ın iki etkinliğine katılmıştım. Bu mitingde Kürtleri daha bir önde gördüm. Sanki diğer etkinliklerde Türkleri korkutmamak için geri planda kalmaları tembihlenmiş de bu mitingde özgürce siyasal aidiyetlerini dile getirme fırsatını bulmuşlar gibi geldi bana ve hoşuma gitti. Sonuçta bir siyasal mücadelenin sonucudur bu adaylık ve Kürtlere bu coşkuyu çok görmek haksızlık gibi geliyor bana.
  2. Dolayısıyla, Biji Serok Apo sloganları gayet doğal, birkaç Öcalan posteri de.
  3. Bu konuda da bir tespit yapmak derek. Miting alanında çok az HDP flaması ve diğer partilerin flamaları vardı.  % 99 Selahattin Demirtaş flamaları ve % 1 Apo ve PKK flamaları gördüm.
  4. Organizasyon sorunsuzdu. Ön taraflarda iki tatsızlık olayı başlangıcı hemen tatlıya bağlandı. Ses düzeni çok iyiydi. Ben önlerdeydim, arkaları bilmiyorum ama büyük ekran ve hoparlörler iyi çalışıyorlardı.
  5. Şarkılar 16’da başladı. 1 Çerkesçe, 1 Arapça, 2 Türkçe 4 Kürtçe şarkı söylendi. Hepsine de aynı coşkuyla eşlik edildi. Bir an üzerine çıkılan otobüs durağı sallanır gibi oldu, korktum, ama birşey olmadı.
  6. Demirtaş 17’de konuşmaya başlayacaktı ve 17’ye 5 kala sahneye Kardeş Türküler’in « gezi » şarkısı eşliğinde çıktı. Dakikliğe çok önem veren biri olarak takdir ettim.
  7. Konuşmada beklenmedik bir şey yoktu. Sürpriz birşey yoktu. Ama Demirtaş Promptörsüz 45 dakika hiç teklemeden, şaşırmadan, dili sürçmeden konuştu.
  8. Konuşmasında sık sık Türkiye’deki bütün halkları saydı. Özellikle Ermeniler’e vurgusu kayda değerdi . Elbette bol bol Türklerden, Kürtlerden, Çerkeslerden Yezidilerden… ve bir kere Rumlardan bahsettti.
  9. Sınıflar, ezilenler, emekçiler, kadınlar, « bütün cinsel kimlikler »… konuşmada yerlerini buldu
  10. Yahudilerden hiç bahsetmedi. Bunu anlayabiliyorum ama bir yandan da tam tersi olmasını beklerdim. « İsrail devleti şunu şunu yapıyor, Yahudi düşmanlığına, Antisemitizme karşı durmanın tam zamanıdır » deseydi çok mutlu olurdum.
  11. Konuşmadaki hedef açıkça Erdoğan’dı. Çatı adayından hemen hemen hiç bahsetmedi
  12. Miting sorunsuz dağıldı. Demirtaş gençlerle çerilmiş arabasıyla uzaklaştı.
 
Poster un commentaire

Publié par le août 3, 2014 dans News

 

Étiquettes : , ,

Turquie : changement de régime ?

Turquie : changement de régime ?

Samim AKGÖNÜL Université de Strasbourg

Libération 17 juillet 2014

TRIBUNE

 

La Turquie s’apprête à voter les 10 et 24 août lors d’une élection inédite où le président de la République sera élu au suffrage universel, à travers un scrutin à deux tours, mais vidé de sa substance. La loi électorale prévoit minimum 20 signatures de députés de partis ayant un groupe parlementaire. Par conséquent, les candidats des mouvements politiques et civils hors de l’Assemblée sont écartés. Résultat : seuls trois candidats ont recueilli le nombre de signatures nécessaires. Ainsi, le fameux adage, «au premier tour, on choisit ; au second, on élimine», ne pourra être appliqué que très partiellement.

Il y a aussi le problème des prérogatives du président qui, bien qu’ayant plus de pouvoir qu’un président symbolique, n’est pas le chef de l’exécutif dans ce régime parlementaire. Les tentatives d’adoption d’une nouvelle Constitution, qui ouvrirait la voie à un régime présidentiel ayant échoué, le futur président aura une légitimité électorale mais sans responsabilité qui va avec. Une hybridation expérimentale dont les conséquences politiques sont encore floues.

LIRE L’ARTICLE

 
Poster un commentaire

Publié par le juillet 23, 2014 dans Media

 

Étiquettes : , , , , , ,

 
%d blogueurs aiment cette page :