RSS

Archives Mensuelles: décembre 2009

ONG – STK en Turquie

Turquie: « Les ONG sont un pilier de la vie publique »

 

Entretien avec l’historien Samim Akgönül, alors que la France célèbre jusqu’en mars 2010 la saison de la Turquie.

Youphil: Quel est le statut des ONG ou des associations en Turquie?

Samim Akgönül*: Une partie ressemble à ce qui existe en Europe, ce sont des associations ou des syndicats. D’autres sont propres à l’histoire ottomane du pays: les fondations, à l’origine religieuses, sont un pilier de la vie publique et politique turque. Leur influence a grandi dès la création de la République turque, et désormais elles gèrent même des universités. Les universitaires sont d’ailleurs très actifs dans le débat public, via la presse, la télévision…

Youphil: Quelle est la place des ONG étrangères dans ce pays?

S.A.: C’est un peu compliqué, leur implantation exige de s’associer avec une organisation locale. Greenpeace ou Amnesty International ont dû trouver des partenaires locaux pour s’installer. Sinon, les ONG doivent demander une autorisation au ministère des Affaires étrangères et constituer un cahier des charges de leur future activité sur place.

Youphil: Comment les ONG étrangères sont-elles perçues?

S.A.: Dans l’opinion publique turque, comme en France, une idée domine: « nous devons traiter nos problèmes nous-mêmes« . En interne, de nombreux débats s’engagent, mais dès que le sujet vient de l’extérieur, la Turquie se crispe. C’est le propre des Etats-nations. Par exemple, l’image des Etats-Unis s’est beaucoup dégradée, et si une ONG américaine pointait du doigt les activités des militaires turcs, cela serait vécu comme une tentative d’ingérence.

Youphil: Quelles sont les particularités de la vie associative  et des ONG en Turquie?

S.A.: Ce n’est pas comme en Europe, les associations ne sont pas cantonnées à leur domaine d’activité, elles communiquent sur tous les sujets. Le Tusiad, l’équivalent turc du Medef, ne se limite pas à la sphère économique et publie des rapports sur tout, par exemple sur les manuels scolaires d’histoire. La confédération des syndicats révolutionnaires de Turquie (DISK) engage aussi des débats sur des sujets très éloignés de son domaine de compétence: la liberté sexuelle, la laïcité… L’ONG Amargi, qui défend les droits des femmes, est par exemple très engagée dans la défense des enfants ou des homosexuels.

Youphil: Dans quel domaine les associations et les ONG sont-elles les plus actives?

S.A.: Il existe quatre principaux sujets sur lesquels les ONG communiquent: la question kurde, ce qui n’était pas le cas il y a 5 ans, la religion et sa place dans la société, la place de l’armée dans le régime, et enfin la question de l’Union Européenne. Désormais, l’opinion publique est très sensibilisée sur ces quatre sujets, qui au final sont très liés.

Youphil: Quels obstacles les ONG rencontrent-elles dans leur travail?

S.A.: Depuis le début du XXIe siècle, les ONG ont une liberté sans précédent. C’est le cas du débat autour du génocide des Arméniens: on n’en parlait pas avant, maintenant c’est difficile mais possible. Néanmoins il existe un certain nombre de sujets sur lesquels il est difficile de travailler, non pas à cause du régime mais des milieux conservateurs. Ces derniers profitent d’ailleurs de la libéralisation de la société civile pour lutter avec les mêmes armes que les ONG.

Youphil: La place centrale de l’armée dans la société ne pose-t-elle pas des problèmes aux ONG?

S.A.: L’armée est peut-être le dernier rempart, mais il est en train de se fissurer avec le procès Ergenekon. Amnesty International a eu quelques soucis dans des camps de réfugiés à l’est du pays, mais ce sont surtout des tracasseries administratives. Plus généralement, je n’ai pas souvenir d’agressions physiques sur des membres d’ONG étrangères. Il y a eu des meurtres, les derniers concernaient des missionaires évangélistes à Malatya, mais pas contre les ONG.

Youphil: Le processus d’adhésion à l’Union Européenne offre-t-il plus de liberté aux ONG?

S.A.: Plus que l’adhésion, c’est le processus qui compte. Celui-ci comporte un certain nombre de concessions, et permet aux ONG de travailler plus librement, y compris lorsqu’elles sont étrangères. Globalement, la société civile va mieux que dans les années 1980 et 1990.

*Samim Akgönül est maître de conférences à l’Université Marc Bloch de Strasbourg.

 
Poster un commentaire

Publié par le décembre 30, 2009 dans News

 

Étiquettes : , , , , , , , ,

Global and Local

 
Poster un commentaire

Publié par le décembre 29, 2009 dans Manifestations scientifiques

 

Étiquettes : , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Millet and Minority

 

 

ΕΘΝΙΚΟ ΚΑΙ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΚΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΘΗΝΩΝ

ΤΜΗΜΑ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΚΑΙ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑΣ

ΗΜΕΡΙΔΑ 

From millet communities to minorities:

Greek Orthodox in the Ottoman Empire / Turkey and Muslims in Greece, 1830s – 1939

Πέμπτη, 14 Ιανουαρίου 2010

Αμφιθέατρο «Ι. Δρακόπουλος»

Κεντρικό Κτήριο Πανεπιστημίου Αθηνών

Πανεπιστημίου 30

NATIONAL AND KAPODISTRIAN UNIVERSITY OF ATHENS

DEPARTMENT OF HISTORY AND ARCHAEOLOGY

 ONE-DAY CONFERENCE

 Thursday, 14 January 2010 

Amphitheatre “I. Drakopoulos”,

Central Building, University of Athens

30 Panepistimiou Ave.

 ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ / PROGRAMME

 9.30     Έναρξη / Opening address:       Kostas Gavroglou

 Transition process from ethno-religious to national communities

 Συνεδρία Α΄ / Session A

 Προεδρία / Chair:      Paraskevas Konortas

 10.00 – 10.20           Εισαγωγκή ομιλία / Keynote lecture:

Benjamin Fortna, The Ottoman Empire and after: from a state of ‘Nations’ to ‘Nation-states’.

10.20 – 10.40           Stefanos Katsikas, Millet legacies in a national environment:        political elites and Muslim communities in Greece, 1830s –        1923.

10.40 – 11.00           Athanasia Anagnostopoulou, The process of hellenization of the Rum milleti in Anatolia, 19th century – 1923.

11.00 – 11.20           Efi Kanner, Who is who in the (Greek?) Orthodox community        of Istanbul: poverty, wealth and power construction from the      Reform Era to World War I.

11.20 – 11.40           ΣΥΖΗΤΗΣΗ / DISCUSSION

11.40 – 12.00           ΔΙΑΛΕΙΜΜΑ / BREAK

 Συνεδρία Β΄ / Session Β

 Προεδρία / Chair:      Benjamin Fortna

 12.00 – 12.20           Paraskevas Konortas, Nationalist infiltrations in Ottoman             Thrace (ca. 1850 – 1910 ): the case of the kaza of Gumuljina.

12.20 – 12.40           Michalis Michael, The formation of a Greek national          leadership of the Rum milleti in Cyprus during the second half of the 19th century.

 12.40 – 13.00           Kostantinos Tsitselikis, Muslim communities in Greece     after the Treaty of Athens (1913 – 1923): between the millet and  the nation.

13.00 – 13.30           ΣΥΖΗΤΗΣΗ / DISCUSSION

13.30 – 15.00           ΔΙΑΛΕΙΜΜΑ / BREAK

 The post – Lausanne national minorities building process

 Συνεδρία Γ΄ / Session C

 Προεδρία / Chair:      Ayhan Aktar

 15.00 – 15.20           Samim Akgönül, Ankara Agreement of 1930 and the Muslim-        Turkish minority of Western Thrace: reconciliation or       instrumentalization?

15.20 – 15.40           Elçin Macar, The policies of Turkey towards the Ecumenical          Patriarchate:  the Single-Party Era (1923 – 1945).

15.40 – 16.00           Dimitris Kamouzis, A minority in a state of flux: Greek      communal education in Istanbul, 1923 – 1930.

16.00 – 16.20           ΣΥΖΗΤΗΣΗ / DISCUSSION

16.20 – 16.40           ΔΙΑΛΕΙΜΜΑ / BREAK

 Συνεδρία Δ΄ / Session D

 Προεδρία / Chair:      Athanasia Anagnostopoulou

 16.40 – 17.00           Ayhan Aktar, Tax me to the end of my life: an analysis of an          anti-minority tax legislation, 1942 – 43.

17.00 – 17.20           Eleftheria Manta, The incorporation of the Chams into the  Greek state: cultural and ethnological aspects.

17.20 – 17.40           ΣΥΖΗΤΗΣΗ / DISCUSSION

17.40 – 18.15           ΔΙΑΛΕΙΜΜΑ / BREAK

 18. 15 – 19.15          ΣΤΡΟΓΓΥΛΗ ΤΡΑΠΕΖΑ / ROUND TABLE

 Συντονίστρια / Coordinator:     Athanasia Anagnostopoulou

Εισαγωγή / Introduction:          Alexandre Popovic

Συμμετέχοντες /

 Participants:             Samim Akgönül, Benjamin Fortna, Paraskevas Konortas

 19.15                        Λήξη της Ημερίδας / End of the Conference

 Οργανωτική Επιτροπή / Organising Committee

 Ακαδημαïκός Υπεύθυνος / Head of the Organising Committee

Paraskevas Konortas

 Μέλη / Members: Stefanos Katsikas, Dimitris Kamouzis

 Με την ευγενή υποστήριξη του

Κοινωφελούς Ιδρύματος Ιωάννη Σ. Λάτση

 With the kind support of

John S. Latsis Public Benefit Foundation

 ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΝΤΕΣ / PARTICIPANTS

 Akgönül Samim, Marc Bloch University, Strasbourg, France.

Aktar Ayhan, Department of International Relations, Istanbul Bilgi University, Turkey.

Anagnostopoulou Athanasia, Department of History and Political Science, Panteion University of Athens, Greece.

Fortna Benjamin, Department of History, School of Oriental and African Studies, University of London, United Kingdom.

Gavroglou Kostas, Department of the Philosophy and History of Science, National and Kapodistrian University of Athens, Greece.

Kamouzis Dimitris, Department of Byzantine and Modern Greek Studies, King’s College London, United Kingdom.

Kanner Efi, Department of Turkish and Modern Asian Studies, National and Kapodistrian University of Athens, Greece.

Katsikas Stefanos, Department of History, Goldsmiths College, University of London, United Kingdom.

Konortas Paraskevas, Department of History and Archaeology, National and Kapodistrian University of Athens, Greece.

Macar Elçin, Department of Political Science and International Relations, Yıldız Technical University, Istanbul, Turkey.

Manta Eleftheria, Institute of Balkan Studies, Thessaloniki, Greece.

Michael Michalis, Department of Turkish and Middle Eastern Studies, University of Cyprus.

Popovic Alexandre, Department of Ottoman and Turkish Studies, EHESS, Sorbonne University, Paris, France.

Tsitselikis Kostantinos, Department of Balkan, Slavonic and Oriental Studies, University of Macedonia, Greece.

 
Poster un commentaire

Publié par le décembre 29, 2009 dans Manifestations scientifiques

 

Étiquettes : , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

dört çivi

Carmıha gerilmiş azınlıklar

 Samim Akgönül

Taraf, 22. 12. 2009

  Bir çok kere yazdım, ısrarlıyım. Azınlık olmak sayıyla ilgili bir durum değil. Hükmedilmek ile ilgili bir durum. İki paralel sürecin sonucu doğuyor azınlıklar. Birincisi azlaştırma, niceliksel; ikincisi azınlıklaştırma, niteliksel. Azınlık mensupları kendilerini ikinci sınıf vatandaş hissettikçe azınlığı oluştururlar. Göğsünü gere gere “ben bu ülkenin vatandaşıyım, iyi ki de öyleyim çünkü Devletim bütün haklarımı veriyor, kimliğimi koruyor” dediği anda azınlık azınlık olmaktan çıkar. Toplumsal yaşamda söz hakkı olan, kendini kendi yerinde hisseden  bir gruptur artık. Azınlıklar ise atopos’tur, heryerde eğreti. Yaşadıkları, vatandaşı oldukları, samimiyetle bağlı oldukları ülkelerinde hep başka bir ülkeyle ilişkilendirilirler. Ne zaman hak talep etseler, eşitlik isteseler, kamuoyu, yönetenler, egemenler işaret parmaklarıyla diğer bir ülkeyi gösterirler. “Ama bak orada da bu var / orada da bu yok”. Fransa’nın Fransız vatandaşı Türkiye asıllılara, cami açamazsınız çünkü Türkiye’de Hıristiyan din adamları bıçaklanıyor, boğazlanıyor demesi gibi bir şey. Düşünebiliyor musunuz ?

 

Ekümenik Patrik Bartolomeos’un iki demeci gene konuyu gündeme getirdi. Patrik CBS televizyonunda 60 Minutes programına röportaj vermiş. 17 Aralık’ta yayınlandı program. Röportaj buradan seyredilebilir : www.cbsnews.com

 

Demeçleri olay yarattı. Neden ? Çünkü yabancı bir medya organında, Türkiye’nin azınlık politikalarını eleştirdi. Nasıl olabilir değil mi ? Kol kırılır ama yen içinde kalmaz mı ? Üstelik eleştiriyi yapan ‘Türk’ değil. Rum. Hangi hakla, hangi cür’etle değil mi ? Kimin umrunda Türkiye vatandaşı olması? İkinci sınıf vatandaş. O da aynı şeyi söylemiş zaten. “Biz demiş, kendimizi Türkiye’de ikinci sınıf vatandaş hissediyoruz”. Gazeteci “neden Yunanistan’a gitmiyorsunuz” diye sorunca “Burası bizim ülkemiz, diye cevap vermiş, burayı seviyoruz, görevimiz buradadır, burada ölmek istiyoruz.” Hrant Dink de aynı şeyi söylememiş miydi ? “Evet bu topraklarda gözümüz var, ama alıp götürmek için değil, altına yatmak için”

 

Türkçe’de “cehennem azabı çekiyoruz” anlamına gelebilecek “çarmıha gerilmiş hissediyoruz” demiş Patrik, haklarımız verilmiyor. Okulumuz onca söze rağmen onyıllardır açılmıyor.

 

Bütün politikacılar hep bir ağızdan suçluyorlar Patrik Bartolomeos’u. 1. Yabancı bir gazeteciye. 2. Bir Rum 3. Türkiye’yi nasıl eleştirir? Üçlü suç!

 

Bir de Eşitler Arasında Birinci Patrikhane’nin Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı başının Habertürk gazetesine verdiği demece göz atmak elzem ne demek istediğini anlamak için (19 Aralik 2009).  

 

Başbakan’la bir konusmalarını aktarıyor Patrik Bartolomeos. Meslek Yüksekokullarının, yani Heybeliada (Halki) Ruhban Okulu’nun artık açılması gerektiğini, Türkiye yasalarına göre Patrik’in Türkiye vatandaşı olması gerektiğini, zaten birkaç bin kişi kalmış Türkiye vatandaşı Ortodoksların arasından çıkan bir iki din adamı olmak isteyen gencin yurtdışında eğitim almak zorunda kaldıklarını, kimisinin geri dönmediğini anlatmış ülkesinin Başbakanına, tehlikedeyiz demiş. Ne cevap vermiş  Patrik’in kendi ülkesinin Başbakanı ? Ama, demiş, Venezüela’nın başkenti Karakas’ta da cami yok. Afedersiniz, Yunanistan’ın başkenti Atina’da cami yok demiş. Arada fark var mıdır ? Yoktur.

 

Yunanistan’ın başkenti Atina’da cami olmaması Yunanistan’ın ayıbıdır. Yunanistan’daki Türk azınlığın ikinci sınıf vatandaş muamelesi görmesi, Yunanistan’ın ayıbıdır, kimliklerini ifade edememeleri Yunanistan’ın  ayıbıdır, dinî liderlerini seçememeleri Yunistan’ın ayıbıdır, hatta AİHM tarafından tescilli suçudur.

 

Ancak bütün bunların Türkiye’nin iç politiklalarıyla, kendi vatandaşlarına vermek zorunda olduğu haklarla uzaktan yakından alakası yoktur. Bütün bunlar Türkiye’nin ayıbına bahane olamaz. Bahsi geçen Türkiye’nin vatandaşlarıdır, bir kaç kere daha yazabilirim gerekirse.

 

Türkiye’de Rum Ortodoks azınlık söz konusu olduğunda ille de  Batı Trakya’dan bahsedilir. Bakın ben bile yukarıda aynı tuzağa düştüm, beynimiz yıkanmış “mütekabiliyet” var diye 1923’den beri. O zaman açık açık yazayım. Türkiye ile Yunanistan’da bulunan Ortodoks-Rum azınlıkla Müslüman-Türk azınlık arasında mütekabiliyet, yani karşılıklılık yoktur. Hukuken de yoktur, siyaseten de yoktur, ahlaken de yoktur. Bir ülkenin kendi vatandaşlarına zulüm uygulaması, diğer bir ülkenin gene kendi vatandaşlarına zulüm uygulamasının bahanesini teşkil edemez. Türkiye’nin kurucu belgesi, nedense hiç okunmayan, okutulmayan Lozan Antlaşması’nın 45. maddesi şöyle der : “İşbu Fasıl Ahkâmı ile Türkiye’nin gayri müslim akalliyetleri hakkında tanınan hukuk, Yunanistan tarafından dahi kendi arazisinde bulunan müslüman akalliyet hakkında tanınmıştır” Yeterince anlaşılır, günümüz Türkçesi’ne çevirmeye gerek yok. Bu madde iki Devlet’e kendi vatandaşlarına karşı yükümlülük getirir. Ceza hakkı değil, misilleme hiç değil.

 
Poster un commentaire

Publié par le décembre 27, 2009 dans Nouvelles Publications

 

Étiquettes : , , , , , , , , ,

Mor Isik

Fransa’da Ezan yerine Mor Isik tartismasi

 
Poster un commentaire

Publié par le décembre 27, 2009 dans News

 

Étiquettes : , , , , , , , , ,

Yeni BBC yazisi

2009, Fransa’da kimlik yılı

Samim Akgönül

Strasbourg

Fransa tatsız. Bütün 2009 boyunca da tatsız oldu.

Yoksa ben mi tatlı şeyleri göremedim? Olabilir elbette.

Ancak kimlik tartışmaları olan yerde tatsızlık olması maalesef doğal. Bütün bir sene boyunca bu kimlik konusuyla boğuştuk, takıldık kaldık.

Sene Fransa’nın sosyal ve entelektüel kimliği ile ilgili çok ateşli bir tartışmayla başladı.

Üniversiteliler, ama öğrencisinden hocasına, araştırmacısına bütün üniversiteliler, bir toplumsal kurum olarak Üniversite’nin tümü ayağa kalktı Ocak ayından itibaren.

Sezar’ın hakkı Sezar’a, hareketi başlatan hocalar oldu ilk başta. Halbuki genelde protestolar öğrenci tarafından gelir.

Şubat ayının başından itibaren öğrenciler de katıldı hocalarının grev çağrılarına, ve, sıkı durun, neredeyse dört ay Fransa’daki hemen hemen bütün üniversiteler bloke oldular.

Bir Mayıs 68 havası esti kış boyunca anfilerde.

Ancak korkarım (ulusal kimlik) tartışma(sı)nın sonunda kabak gene zaten marjinalize olmuş, toplumun alt katmanlarına sıkıştırılmış, göçmen asıllı grupların başına patlayacak… En azından ulusal kimliği tehdit ediyorlar bahanesiyle parmakla gösterilecekler kamuoyunda.

İlk önce saçma gelecek ama Hocaların korkusu, üniversitelere daha fazla özerklik verilmesini öngören yasaydı.

Fransa’da zaten üniversiteler özerk ancak finansal açıdan da daha fazla özerklik üniversiteler arasında eşitsizliğe yol açar korkusu hakimdi. Ayrıca artık kariyerler merkezden değil üniversitelerden belirlenecekti, bu da her türlü ideolojik torpile imkan verebilecekti.

Öğrenciler ise hem üniversite eğitiminin iyice ikinci plana atılmasından endişeliydiler, hem de ortaokul ve lise öğretmenlerinin yetiştirilmesinde yapılan sistem değişikliğinin, mesleklerine hazırlıksız gençler yetiştireceğinden şikayetçiydiler.

Öğretmen Formasyonu Enstitüleri kapatılacak, öğretmenlik üniversite bünyesinde herhangi bir disiplin haline gelecek, ulusal öğretmenliğe geçiş sınavı CAPES kaldırılacak, yerine master programları getirilecek, staj süresi hemen hemen sıfıra indirilecekti.

Böylece dersler iptal oldu, sınavlar iptal oldu, üniversite binalarının kapılarına barikatlar kuruldu… Hükümet bekledi, bekledi, Mayıs ayında hareket yavaşladı ve… söndü.

Yasa da gayet güzel geçti. Boşa giden bir üniversite yılı.

Tatsız demiştim ya…

Dünya sahnesine dönüş

Aynı dönemde Fransa’nın askeri ve uluslararası kimliğini yakından ilgilendiren bir tartışma peydah oldu.

Fransa NATO’nun kurucu üyelerinden biri. Ancak General De Gaulle’ün egemenlikçi politikası çerçevesinde Paris, 1966’da NATO’nun komuta kanadından çekilmişti.

Ve bu tarihten itibaren Fransa, NATO’dan bağımsız bir dış güvenlik politikası izlemişti.

Nicolas Sarkozy’nin Cumhurbaşkanı seçilmesinden sonra Fransız dış politikasında önemli değişiklikler oldu.

Bunların en başında elbette Fransa – ABD yakınlaşması geliyor.

Bunun yanında Sarkozy bir Dünya lideri olabilmek, en azından böyle görünebilmek amacıyla son derece istekli ve ihtiraslı bir aktivizm içine girdi. AB’de olduğu kadar (dönem başkanlığı), Güney Amerika’da (İngrid Betancourt’un serbest kalması), Ortadoğu’da olduğu kadar (Libya ile barışma) Kafkaslarda (Gürcü-Rus savaşı) Fransa güçlü olmaya uğraştı.

Elbette dış politikada alınan bu keskin viraj NATO’nun komuta kanadına girmeyi de elzem kıldı… amma.

Aması var. NATO Zirvesi Barack Obama dahil bütün liderlerin katılımıyla 3-4 Nisan’da Strasbourg’da, benim yaşadığım şehirde yapıldı.

Şehir tam anlamıyla abluka altına alındı, ve maalesef Fransa gibi demokratik ve ifade özgürlüğüne saygı gösteren (en azından kendini böyle gören) bir ülkede NATO karşıtlarıyla tam bir kedi fare oyunu oynandı, yüzlerce güvenlik mensubu seslerini kısmaya çalıştı.

Ortaya son derece can sıkıcı, son derece tatsız bir manzara çıktı. Strasbourg’un yaşanamaz durumda olması cabası!

Ulusal kim?

Ama elbette en can sıkıcı konu şu ulusal kimlik tartışması konusu.

Hatırlanacağı gibi Nicolas Sarkozy 2007’deki Cumhurbaşkanlığı seçim kampanyası sırasında ırkçı sağın oylarını çekebilmek için son derece ulusalcı bir söylem geliştirmiş, Ulus – Göç ve İslam konuları arasında yapay bir bağ kurmuş, amacına da ulaşmıştı.

Cumhurbaşkanı olur olmaz da tuhaf bir bakanlık ekledi hükümete. Şaşırmayın: Göç, Entegrasyon, Ulusal Kimlik ve Dayanışmalı Gelişme Bakanlığı (!)..

Bunun anlamı şu, göç ve entegrasyon meseleleri ulusal kimliği tehdit ediyor, bu bir. Göç veren ülkelerin gelişmesine yardımcı olalım ki buradan insanlar gelmesinler, bu da iki.

Bu bakanlığın başına ilk önce Sarkozy’nin sağ kolu, şahinlerden Brice Hortefeux getirildi.

Daha sonra Hortefeux İçişleri Bakanlığına terfi edince yerini Sosyalist partiden ayrılan Eric Besson aldı. Kendini ispat etmesi gerekiyordu Besson’un.

Ve yeni bakan işine dört kolla sarıldı. Bir yandan « yasadışı » göçmen avına çıkıp Afganistan’a ve Afrika’ya charter uçaklarını doldururken diğer yandan da Sarkozy’nin yerel seçimlerden hemen önce dikkatleri dağıtmak için kullanmak istediği Ulusal Kimlik tartışmasını resmen başlattı.

Bu konuda bir internet sitesi açıldı, herkes aynı soruya cevap verebilsin diye: Sizce Fransız Olmak Nedir ?

Ayrıca valiliklerde tartışmalar düzenleniyor her hafta. Eğer bu tartışmadan kimliğin hem çoğul hem de zaman ve mekan içinde dinamik olduğu sonucu çıkar ve bu dinamizmin hem doğal hem de pozitif olduğu anlaşılırsa; eğer toplumdaki her katmanın bu devamlı değişken kimliğe katkıda bulunduğu tespiti yapılıp, her alt kimliğin katkısının değerli olduğu anlaşılırsa, elbette bu konuda bir kamu tartışması gayet makul.

Ancak korkarım bu tartışmanın sonunda kabak gene zaten marjinalize olmuş, toplumun alt katmanlarına sıkıştırılmış, göçmen asıllı grupların başına patlayacak.

Çeşitli zorlayıcı « önlemler » alınacak. En azından ulusal kimliği tehdit ediyorlar bahanesiyle parmakla gösterilecekler kamuoyunda.

3-5 oy için gene ötelenecekler.

Dedim ya, Fransa tatsız, 2010 daha tatlı olur umarım.

 
Poster un commentaire

Publié par le décembre 25, 2009 dans News, Nouvelles Publications

 

Étiquettes : , , , , ,

MiReKoç

MiReKoc

MIGRATION RESEARCH PROGRAM

AT KOÇ UNIVERSITY

CALL FOR RESEARCH PROPOSALS

2010-2011*

 The Migration Research Program at Koç University (MiReKoc), a jointly initiated grant-giving program by Koç University and the Foundation for Population, Migration, and Environment (a Zurich-based Foundation) invites research proposals on Turkey-related migration issues. MiReKoc, which was established in August 2004, pursues the following aims:  developing the research capacity on migration issues in Turkey;  providing collaboration among researchers and strengthening Turkish research capacities in these fields;  connecting the migration issues in Turkey and in its ‘near abroad’, such as neighboring areas in Europe, Asia and Africa;  improving the translation of scholarly migration research findings to the policymaking process;  providing a better understanding of how migration issues are interrelated to various social, economic, cultural and political issues of domestic and international, or local and global settings. Providing opportunities for research on migration issues at the theoretical and empirical level from different disciplinary angles, MiReKoc promotes multidisciplinary and interdisciplinary research practices. In either case, originality is the main concern being evaluated. Whereas quantitative and qualitative research are considered equally important, the Program encourages the use of the wider diversity of research methods, such as survey research, ethnographic research, fieldwork and archival research. The main disciplines which contribute to the Program are economics, sociology, anthropology, political science, international relations, history, law, demography, urban studies, geography, psychology and education. Within the context of these purposes and concerns cited above, the Program holds an annual competition for research grants. In the 2010-2011 period, MiReKoc holds two types of research grant competition: the “Thematically-open” (T-O) Research Competition and the “Thematically-focused” (T-F) Research Competition. The T-O Research Grant Competition is open to any project on Turkey-related migration issues that fits with MiReKoc’s general mandate of migration research. Accordingly, the Program encourages research proposals on various newly emerging migration topics, as well as on other topics which are already better documented and researched yet require some new inquiry, with clear justifications. As far as the T-F Research Grant Competition is concerned, the Program also encourages the submission of research proposals that particularly address the following issues in the field of migration related research and policymaking. • Xenophobia, human rights and discrimination regarding internal and international migrants in Turkey Both internal and international migration has significant consequences for migrant-receiving communities in Turkey. It is within this context that migrants face particular problems of racism, discrimination and xenophobia in the country. How can we conceptualize and classify xenophobic discrimination, behaviors and actions against internal and international migrants in Turkey? How is it possible to develop intercultural understanding to raise public awareness on anti-discrimination and anti-racism issues in the country? What are the links between racism or xenophobia and immigration or the presence of migrants? How can the rights and dignity of different types of migrants, rural-urban migrants, labour migrants, irregular migrants, transit migrants, refugees and asylum seekers in Turkey be protected? • Legal frameworks and policy practices on the immigration and asylum flows in Turkey and the effects of these entry policies and practices on the integration of immigrants in the country Intensifying international migration poses several major policy dilemmas for many societies; most world countries are becoming more multicultural, multiethnic, multireligious and multilingual. What is the relationship between integration policies and the legal framework on international migration and asylum flows in Turkey? What are the main policy dilemmas that challenge international migrants, refugees and asylum seekers in Turkey? What are the current problems arising from the implementation of policies on international migration and asylum flows in Turkey? • Return migration from Euro to Turkey Since the beginning of labor migration from Turkey in the early 1960s, the country has faced the return migration of its expatriate citizens. The attention paid by a limited number of scholars to the link between development and migration has highlighted the need to review the phenomena of return migration. In addition to this, return migration in a globalized world often implies a type of circular migration and/or the back-and-forth movement of a floating population. In today’s Turkey, we still need to know who returns, when and why and what the distinctions are between various types of returnees. • Large-scale Demographic Studies in Internal and International Migration For decades, Turkey’s population dynamics have been affected by the various types of internal and international migratory flows. Similarly, these migratory movements have enormous impact over the characteristics of population in the country. Despite the fact that there is a long established linkage between the demographic processes and structures and migratory flows, there is a lack of studies and research in the field, in particular the usage of data from censuses and administrative sources in migration studies remains very limited. Therefore, large-scale demographic studies on internal and international migration will be very functional in migration research in the country. * Turkish citizens who are residents of Turkey are eligible to apply for the grants. Temporary residence outside Turkey does not preclude eligibility. Research proposals may include non-Turkish researchers as co-investigators (any non-Turkish researcher may apply, if s/he collaborates with a Turkish researcher residing in Turkey). The Program language is English. Researchers will be asked to submit their proposals by April 09, 2010, using the MiReKoc Grant Application Form. Researchers may ask suggestions and advice from the MiReKoc Secretariat to improve and resubmit their proposals. After a blind-review process by scholars in the field, the MiReKoc Scientific Advisory Committee will choose the 3-10 best research proposals in terms of scientific contribution, policy relevance and feasibility. The individual research funds will range from a minimum US$5,000 to US$45,000. Researchers have to indicate the possibility of securing additional matching funds from other institutions, including their own, for the project submitted. The funded research projects will be announced in late June, 2010.

For further information, contact the MiReKoc office: MiReKoc, Dept. of International Relations, Koç University, Rumelifeneri Yolu 34450 Sarıyer İstanbul Turkey,

tel: +90 212 338 1635, +90 338 1689,

fax: +90 212 338 1642

or consult our website: http://www.mirekoc.com,

email: mirekoc@ku.edu.tr.

 
Poster un commentaire

Publié par le décembre 23, 2009 dans Calls / Appels

 

Étiquettes : , , , , ,

 
%d blogueurs aiment cette page :