Nomrs… norms

Call for Papers : Strasbourg Conference

(23-24-25 June 2010)

 Norms in translation and the translation of norms in

European institutions and businesses

Europe is the world’s largest economic zone in terms of general domestic product. The European Union, however, as its most powerful economic structure with 27 member states, does not have the monopoly on all the exchanges that take place in Europe. Countries such as those of the European Free Trade

Association (Iceland, Lichtenstein, Norway and Switzerland), countries of South-Eastern Europe, Turkey, the Ukraine, and several others, also participate in the exchanges within Europe. The 23 official languages of the European Union, which are determined when the states become members, are thus supplemented by other languages which also have a role to play.

Within this European zone every country works in one or several languages, which are either chosen or imposed by circumstance, and translation is therefore an inevitable and necessary aspect of all these exchanges. This situation raises the question of the languages from and into which translation occurs, and the norms that apply to these translations.

The pertinence both of the problems involved in translating normative texts and of the question of norms in translation is explained by the large quantity of texts to be translated in a great number of languages on the one hand, and by the desire to “say the same thing” in all these languages on the other. These matters have repercussions on an economic, institutional, socio-cultural and ideological level.

This European multilingualism constitutes a de facto impediment for the translation of the various types of norms elaborated by the institutions of the European Union, such as their regulations, directives and recommendations, as well as the judgments and decisions issued by the supranational courts. The same applies to economic, technical and scientific documents: every language has to be taken into account, whatever its number of speakers may be. A further matter for debate lies in the different translation norms diffused by translator training institutions and in their varying applications among publishing houses throughout Europe. Furthermore, the multilingual environment in which European businesses function raises the problem of the choice of their working language, as they often adopt English at the expense of the national language, which in turn raises the question of source text quality.

The conference aims to bring together translators, linguists, translator trainers, experts working in the European Institutions, as well as people working in the business sector, to discuss the practices and the demands which this European multilingualism generates.

Presentations can focus on any of the following topics:

• Harmonising translation practice in businesses and institutions.

• The use of terminology in a multilingual context, both in the public and private sector.

• Multilingual strategies in business communication and translation.

• European minority languages and translation issues.

• The impact of majority languages on translation norms.

• Problems of source text quality linked to the use of global English.

• The implicit and explicit diffusion of translation norms.

• Norms in translator training.

• Norms in translation as applied by the audiovisual industry and in publishing.

The conference is organised by the Research Group on European Multilingualism (EA 1339, LiLPa), the

Institute for Translators, Interpreters and International Relations (ITI-RI) at Strasbourg University and the College for Languages and Applied Human Sciences of the University of Strasbourg.

200 to 300-word proposals for papers in French or in English, with a provisional title, should be sent to outilstrad@googlemail.com by 30 November 2009. The selected papers may be given in French or in English in a 25-minute presentation (+ 5 minutes Q & A).

Registration fee: € 65 (payment before 31 March 2010) or € 100 (payment after 31 March 2010)

Coffee breaks and lunch are provided by the conference organisers.

Accommodation and other meals are paid for by the participants.

Conference calendar:

30 November 2009: deadline for submission of proposals

30 January 2010: notification of acceptance of proposals

23-24-25 June 2010: Conference

Academic Committee:

• Amalia Todirascu (University of Strasbourg)

• Antje Gualberto, (University of Strasbourg)

• Arlette Bothorel (University of Strasbourg)

• Ayfer Altay (Hacettepe University of Ankara, Turkey)

• Barbara Kaltz (University of Aix-en-Provence)

• Christopher Gledhill (University of Lille 3)

• Claude Truchot (University of Strasbourg)

• Daniel Gouadec (University of Rennes 2)

• Elisabeth Lavault-Olléon (University of Grenoble 3)

• Ineke Wallaert (University of Strasbourg)

• James Brannan (European Court of Human Rights, Strasbourg)

• Jean Dewitz (Université of Strasbourg)

• Jean-François Allain (Council of Europe, Strasbourg)

• John Humbley (University of Paris 7)

• Marie-Paule Jacques (University of Strasbourg)

• Mojca Schlamberger Brezar (University of Ljubljana, Slovenia)

• Rita Temmermann (Erasmushogeschool, Brussel, Belgium)

• Slaheddine Dchicha (University of Strasbourg)

• Teresa Cabré (University Pompeu Fabra, Barcelona, Spain)

• Thierry Grass (University of Strasbourg)

Les Juifs de Turquie, les Turcs juifs, les Juifs turcs, les Juifs et la Turquie

insansız

Claude Lévi-Strauss’un yüzyılı

Samim Akgönül

Fransa

BBC

Claude Lévi-Strauss öldü. 101 yaşında. Hayır, bir kot pantolon markasının kurucusu değil. Sosyal antropolojinin kurucusu.

Claude Lévi-Strauss, sosyal antropolojinin kurucusu olarak biliniyor

“Kültür nedir”in teorisyeni. Kuram mimarı.

İlk 1991’de okumuştum Tristes Tropiques kitabını. Tam bir tokat.

Bir edebiyat şaheseri mi desek, “beşeri bilim nasıl yapılır” dersi kitabı mı, “hümanizm ne demektir”in açıklaması mı?

Meğer 1955’te yazmış kitabı, Türkçe’ye çevirisi 2000′de. Hüzünlü Dönenceler ismi verilmiş bu başyapıta.

Neredeyse 50 sene sonra kavuşmuş Türkiye okuyucusuna.

İki hayatı var Claude Lévi-Strauss’un, birincisi alan çalışmalarının adamı olarak, antropoloji ve etnolojide katılımcı gözlem kuramının kurucusu olarak, 1930’larda Brezilya’da yerli kabileleri arasında geçirdigi zaman zarfında.

Elbette daha sonra özellikle Japonya’da alan çalışmaları olmuş.

Ancak Fransa’ya döndüğü 1942 yılından itibaren bir düşünür, bir kütüphane adamı, toplumun yapısının ince mimarı olarak karşımıza çıkıyor.

Bu ikinci hayatı zaten kişiliğine çok daha iyi uymakta.

Güney Amerika “ilkel” kabilelerinin yaşamını anlatan Hüzünlü Dönenceler kitabının ilk cümlesi “gezilerden ve gezginlerden nefret ediyorum” değil midir zaten?

Yapısalcılık

Yapı dedik, dünyanın her yerinde yapısalcığın babası olarak tanınır Lévi-Strauss.

Structuralisme, yapısalcılık mıdır, altyapısalcılık mı tartışılır bence.

Infrastructuralisme mi deseydik acaba ismine?

Ben antropolog değilim, ancak toplumu anlamak için verdiği anahtarlar hep kullanılacak.

Lévi Strauss’un eserlerinden bizlere miras bıraktığı düşüncelerin başında kültürlerin arasında hiyerarşi bulunmadığı yatmakta.

İlkel denilen kabilelerde var olan “medeniyet” bir insanlık medeniyeti.

Ve kimi alanlarda bu “medeniyetler” sanayi toplumlarından ve daha da önemlisi sanayi ötesi toplumlarından daha insancıl.

İşte bu yüzden de modern toplumlar, ilkel olarak nitelendirilen toplumları boğazlamakta, yok etmekte, yeryüzünden silmekte.

Bir gün kendilerinin de aynı şekilde silineceklerini bile bile.

İnsansız dünya

Kötümserdir Lévi-Strauss, melankoliktir.

“Dünya”, der, “hayatına insansız başladı, hayatını insansız sona erdirecek.”

1962’de yayınlanan La Pensée sauvage (Vahşi Düşünce), gayet net gösterir.

Lévi-Strauss’a göre her şey, her davranış, her gelenek, her dini pratik, her inanç, en anlaşılmayanları, en doğaüstü görünenleri dahi dünyasal sebepler taşırlar.

Bir “yapı” içinde tahlil edildiklerinde, kültürler ne kadar farklı olsa da, insanlık medeniyetinin ortak mitoslarının kalıntılarıdır bunlar.

Yemek yapma şekilleri, her şarkı, her jest, her cümle ortak bir insanlık geçmişine gönderme yapar:

Doğayla iç içe vahşi dünyada yaşamdan, toplumsal insanî yaşama geçiş süreci.

1964’te yayınlanmış olan “Le Cru et le Cuit” yani “Çiğ ve Pişmiş” eserini 40 yıl sonra okurken aynı zamanda Kitab-ı Dede Korkut’un Altan Gökalp ve Louis Bazin tarafından tanıtımını okuduğum aklıma geldi şimdi.

Dede Korkut’taki Atbas ve Beyrek karakterleri de simgesel olarak bu geçişi anlatır.

İnsan olmak sosyal olmaktır.

Ve sosyal insan verir alır.

Verdiğini geri almaya uğraşır, aldığını da mutlaka geri vermeye. Sosyal insan etkileşimli insandır. Diğer insanlar olmadan var olamaz.

Fransa medyası

Claude Lévi-Strauss, bir asırlık bir hayattan sonra öldü.

Ancak öyle bir iz bıraktı ki bilim dünyasına, artık silinmesi imkansız.

Yapısalcılık bugün eleştirilebiliyorsa, Lévi-Strauss’un yapısalcılığı inşa etmesi sayesindedir.

Bir yüzyılın insanlık tarihine damgasını vurarak.

Fransa da unutmamış demek ki kendisini bu kadar eleştiren bilim adamını.

Bütün günlük gazeteler, bütün dergiler, bütün televizyonlar, bütün haber siteleri en önemli haber olarak Lévi-Strauss’un ölümünü verdiler, veriyorlar.

Kot markası

Evet, Lévi-Strauss, işgal altındaki Fransa’yı bırakıp, Amerika Birleşik Devletleri’ne gitmişti, orada zaten ismini kesip Claude L. Strauss olmuştu, kot pantoloncuyla karıştırılmamak için.

Daha sonra direnişe katılmış, 1950 ve 1960’larda sömürgeci Fransa’ya karşı çıkmıştı.

Ancak daha sonra siyasi angajmanın entelektüel tarafsızlığa zararlı olduğunu düşünmüş, örneğin Fransa’daki 1968 olaylarında rol oynamayı reddetmişti.

Daha sonra da etik olarak güncel konularda yorum yapmaktan hep çekinmişti.

Kendini emekli ettiği 1982’den beri yazmaya odaklanmış, 1994’e kadar da üretmişti.

Claude Levi Strauss, 101 yaşında öldü.

Arkasında anlamaya çalıştığı koca bir insanlık tarihi bırakarak.

irrecevabilité

Tristes tropiques

Claude Lévi-Strauss est mort

L’anthropologue et écrivain Claude Lévi-Strauss est mort dans sa 101ème année, avons-nous appris ce mardi 3 novembre. Né le 28 novembre 1908 à Bruxelles, il a été l’une des voix majeures des sciences humaines du vingtième siècle. En un siècle, il a accompli ce que peu de scientifiques réalisent : une carrière d’ethnologue, une oeuvre d’écrivain et une trajectoire intellectuelle qui a imprégné l’ensemble des sciences humaines et sociales. Il fut notamment l’une des figures fondatrices du structuralisme. Son livre le plus célèbre, Tristes Tropiques (1955), ouvrage tout à la fois autobiographie, philosophique et ethnographique, aura rencontré un public mondial. Trois ans plus tard, son Anthropologie structurale jette les bases de son travail théorique en matière d’étude des peuples premiers et de leurs mythes.

les feuilles mortes

Törkiy ziro poynt

Liet International

International song festival in a European minority language

Liet International is the international song festival for the best new song in a European minority language. Liet International was invented and developed in the year 2002 in Friesland. The idea was, after ten succesfull editions of Frisian songcontest Liet, to try a similar event at the European level for the best new song in a minority language. The idea was and is to give bands who sing in a minority language an international stage to perform. In seven years Liet International has grown to be the anthitetis of the Eurovision song festival, with the big difference that Liet prohibits singing in English. Today Liet International is one of the largest events for promotion of minority languages. Liet International is organized by the Frisian Foundation Liet International in collaboration with its  cooperation of partners in Scotland, Scandinavia, Italy and Spain.

The sixth edition of song contest Liet International will be held on Saturday 31 october. After two editions in the Swedish Lapland in 2006 and 2008 the festival once again will be held in city theatre De Harmonie in Leeuwarden.

yukardan virgül ?

Hi!

Ege Hi’jazz Orkestra

30 octobre à 20h

Cité Nationale de l’Histoire de l’Immigration

C’est de l’un des nombreux foyers de musiciens de la région de la Mer Egée, Bergama que viennent la plupart des musiciens de Ege Hi’jazz Orkestra. Leur répertoire est fondé sur le style fasil, qui est devenu une référence dans les meyhané (tavernes) d’Istanbul, Athènes, Izmir… Le style fasil est la forme instrumentale et vocale la plus représentative de la musique savante turque et ottomane.

Ulvî

à Toulouse
le samedi 7 novembre 2009 à 20h30

A l’initiative de l’Association France-Turquie de Midi-Pyrénées, les pianistes turques Ilgin Aka et Gülden Teztel, professeurs au Conservatoire d’Etat de l’Université d’Istanbul, proposent un programme réunissant Mozart, Schubert, Bizet, Debussy et Liszt dans le cadre de la Saison de la Turquie en France (juillet 2009 – mars 2010).

Création : elles interprèteront une œuvre du compositeur turc, Ulvi Cemal Erkin, intitulée “Cinq gouttes” en l’adaptant au piano à quatre mains.